malayaalam.com

Malayalam BlogAggregate Classifieds YellowPage Politics News
കഥ

വാത്മീകം

ചന്തു നായർ
വാനം കാർമേഘം പുതച്ചിട്ട് മാസങ്ങളായിരിക്കുന്നു.

ഇടിവെട്ടിയാർക്കുന്ന ഇടവപ്പാതിയും, തുള്ളിക്കൊരുകുടം പെയ്യുന്ന തുലാവർഷവും കുട്ടികൾക്ക് കടങ്കഥയിട്ട് കളിക്കാനുള്ള മിത്തുകളാകുന്നു..

ഇത് മേട മാസം....

“പൊരി പൊരിയുന്നൊരു ചൂട്...

ചൂടേറ്റെന്നുടെ മുതുകാകെ നെരിപ്പോട്...

ഇത്തിരി സാമ്പ്രാണി കിട്ടിയിരുന്നേൽ അതിലിട്ട് പുക പരത്താം...

മണമൊഴുകുന്നൊരു പുക.......

മാനമുട്ടാൻ ഉയരും പുക........

പുകയൊരു മറ........

മറയൊരു തിര...........

തിരയൊരു ശീല......തിരശ്ശീല.....

സുഹൃത്തായ കവി രാവിലെ പാടിപ്പറഞ്ഞിട്ട് പോയ വരികൾ മനസ്സിലൊന്നുകൂടെ പറഞ്ഞുപഠിച്ചു. മറയാക്കാൻ ശീല വേണം.മറയ്ക്കാനും ശീല വേണം.മാനം മറയ്ക്കാനും ശീല വേണം.മരണത്തിന് മൂടാനും ശീല വേണം....

അഭ്രപാളിയിലെ ആവിഷ്ക്കാരങ്ങൾ വിളമ്പാനും ശീല വേണം. തിരശ്ശീല. ശീല കൊണ്ടുള്ള ഉപയോഗങ്ങൾ അനവധിയാണെങ്കിലും, വരികളുടെ പര്യവസാനം തിരശ്ശീലയിൽ,കവി നിർത്തിയത് ഞാൻ ഒരു സിനിമാക്കാരനായത് കൊണ്ടാവാം.

മേട മാസത്തെ കൂട്ടു പിടിച്ച് സൂര്യൻ ഉരുക്കിയിട്ടിട്ടുപോയ ടെറസ്സ് കെട്ടിടത്തിനുള്ളിലെ അസഹ്യമായ ചൂടിനെ വെറുത്ത്, വെടിഞ്ഞ് മുറ്റത്തെ തൈമാവിൻ ചോട്ടിലെ ചാരുകസാലയിൽ,ഞാത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന അറുപത് വാട്ട്സ് വെട്ടത്തിലിരുന്ന് ഒരു തിരക്കഥക്ക് രൂപം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു,ഞാൻ...ഇപ്പോൾ ഇടവേളയായിരിക്കുന്നു.ഒരു സസ്പെൻസ് കഥ. എഴുതിയത് ഒരാവർത്തി വായിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ എനിക്കു തന്നെ ഭയം തോന്നി.

എന്റെ ഭയത്തെ ഞെട്ടലാക്കിക്കൊണ്ട് കെട്ടിൽ കിടന്ന “മണിയൻ” കുരച്ച് ചാടി.

“ നാശം പിടിച്ച പട്ടീ..പേടിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞല്ലോ..?”

ഭയത്തോടെയാണ് ഞാനത് പറഞ്ഞതെന്ന് മണിയന് മനസ്സിലായെങ്കിലും കൃത്യം ഉപേക്ഷിക്കാനാവാഞ്ഞ് ശൗര്യം കുറച്ച് വീണ്ടും കുരച്ചു കൊണ്ടിരിന്നു.

അഞ്ചേക്കറോളം വരുന്ന പുരയിടത്തിന്റെ കോണിൽ, ആരും കാണുകയില്ലാ എന്ന വിശ്വാസത്തിൽ, മുൻപൊരിക്കൽ മണിയൻ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ഹരിജൻ ചെക്കൻ തേങ്ങ കട്ടു.കയ്യോടെ പിടിച്ച കാര്യസ്ഥന്‍ ഗോപിനാഥൻ നായരെ പട്ടികൻ തെറി വിളിച്ചു.അടി കൊടുത്താൽ ഹരിജന മർദ്ദനത്തിന് കേസ്സ് പറയേണ്ടി വരുമെന്നും, സ്ഥലം ഇൻസ്പെക്റ്റർ ഹരിജൻ ആണെന്നും നിശ്ചയമുണ്ടായിരുന്ന കാര്യസ്ഥന്‍ നായർ, വലിയതുറയിൽ പോയി ഒരു നായ്ക്കുട്ടിയെ വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വന്നു.

അതിനെ മണിയൻ എന്ന് പേരിട്ടു വിളിച്ചും,ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും അടി കൊടുത്ത് ദേഷ്യം തീർത്തു. കൈസറെന്നും, ജിമ്മിയെന്നും, ഹിറ്റലർ എന്നും നായകൾക്ക് പേരിട്ട് അധികാരികളോട് അമർഷം തീർത്ത വിദേശികളുടെ പൌരസ്ത്യ മാതൃകയിലെ പകപോക്കലിന്റെ സന്തതിയായ മണിയന്റെ അണമുറിയാത്ത അമർഷത്തിന്റെ കാരണം തേടി എഴുത്തുപകരണങ്ങളും മറ്റും താഴത്ത് വച്ച് നടന്നു.ഗേറ്റിൽ നോക്കിക്കൊണ്ടാണ് ശ്വാന ഗർജ്ജനം.....

ഗേറ്റിനടുത്തെത്തുമുമ്പേ...പരിചിത ശബ്ദം...

“ചേട്ടാ വേഗം കൊളുത്തെടുത്തേ....! “

അത്യാവശ്യമാണെന്ന ധാരണ വേഗതയുള്ളവനാക്കി.താഴത്തെ കൊളുത്തെടുത്ത് തീർന്ന നിമിഷത്തിൽ ഗേറ്റ് വലിച്ചുതുറന്ന് നാലഞ്ച് ചെറുപ്പക്കാർ വീടിന്റെ വശത്തേക്കോടി.

എട്ടുകെട്ടും പടിപ്പുരയും ഉണ്ടായിരുന്ന തറവാടിന്റെ പൊളിച്ചെഴുത്തിൽ, പേരിനുമാത്രം നിലനിർത്തിയ പഴയ പടിപ്പുര ലക്ഷ്യമാക്കിയാണ് അവർ ഓടുന്നത്.

“എന്താ, എന്താ അവിടെ......?“

ഭയത്തോടെ അവരുടെ പിന്നാലെ എത്തി, തട്ടിൻ മുകളിൽ ഏണി ചാരി കയറുന്ന അവ്യക്ത രൂപങ്ങളെ നോക്കി ചോദിച്ചു.

"ആരാ....?

“ഞാനാ ഭരതൻ “

“എന്താണവിടെ “

“ദണ്ഡാ “ ( ആറടി പൊക്കം വരുന്ന മുള വടി )

“എന്തിനാ; ആയുധം “

“ചേട്ടനൊന്നും അറിഞ്ഞില്ലേ ? നമ്മൾ ഹിന്ദുക്കൾ, നപുംസകങ്ങളെന്നാ അവന്റെയൊക്കെ വിചാരം.........”

മറ്റ് ചെറുപ്പക്കാർ മച്ചിൻ മുകളിലെത്തിയതായി ശബ്ദം കൊണ്ട് തിരിച്ചറിഞ്ഞൂ.

“ഭരതാ എന്താണിങ്ങനെ.........എന്തുണ്ടായി.......?

“അവരും ഉണ്ടാക്കി “

ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ നിന്ന എന്റെ അവസ്ഥയെ ഇരുട്ടിലും മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട് ഭരതൻ തെളിച്ച് പറഞ്ഞു,

“അവരും ഉണ്ടാക്കിയെന്ന് ............. ചാവേർ സംഘം “

വേണ്ടാ എന്ന് വിചാരിച്ചതാണ്. പക്ഷേ അടക്കി നിർത്തും മുൻപേ പുറത്തു ചാടി.

“ഉണ്ടാക്കിച്ചതല്ലേ......?

“ആര്............?”

പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ചലന വേഗതയോടെ ഭരതൻ, എനിക്ക് മുൻപിൽ വന്ന് നിന്നു. ചോരത്തിളപ്പേറ്റുന്ന അവന്റെ ഉച്ഛാസം എന്റെ മുഖത്ത് തീക്കാറ്റൂതി.......

“ആര് ഉണ്ടാക്കിയെന്നാ ചേട്ടൻ പറയുന്നത് “

ചലനത്തെ പോലെ ചടുലമായ വാക്കുകൾ.

“നിങ്ങൾ “

തറപ്പിച്ചാണ് പറയാൻ ശ്രമിച്ചതെങ്കിലും ശബ്ദം ചിലമ്പിപ്പോയി.

“നിങ്ങളോ......... ഓഹോ..എന്നാണ് സുന്നത്ത് നടത്തി മറ്റവനായത്...? “

അവന്റെ കണ്ണൂകൾ തീക്കട്ടകളായി. ഉലയിൽ നിന്നും,ചുട്ടു പഴുപ്പിച്ചെടുത്ത ചുരികയെ നോട്ടങ്ങൾ കടം കൊണ്ടു. ഇരുട്ടിലൂടെ പാഞ്ഞു വരുന്ന ചുരികദ്വയങ്ങൾ എന്റെ കണ്ണുകളി‍ൽ കുത്തിക്കയറുന്നതായി തോന്നി.

“ഇരുപത്തിയെട്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്,ചേട്ടനല്ലേ എന്നെ അമ്പലത്തിനടുത്തുള്ള മൈതാനത്തിലെ ‘സംഘസ്ഥാനിൽ‘ കൊണ്ടു പോയി ‘നസ്തേ സദാ വത്സലേ മാതൃദ്ദൂവേ..........’എന്നപ്രാർത്ഥനാ ഗാനം ചൊല്ലിപ്പഠിപ്പിച്ചും, നമ്മൾ ഹിന്ദുക്കൾ സംഘടിക്കേണ്ട ആവശ്യകതയെപ്പറ്റിയും ഘോരഘോരം പ്രസംഗിച്ചതും.......................“.

അവന്റെ ശബ്ദത്തില്‍ ഖഡ്ഗം രാകുന്നതിന്റെ രവം കുടിപ്പാർത്തു.അരവും വാൾ തലയും ഉരുമുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന അസഹ്യമായ ശബ്ദം പടവുകൾ കയറി.....ആരോഹണം......

ഞാനത് കേൾക്കുന്നില്ല......,മറുപടി പറയുകയായിരുന്നു.നാവു കൊണ്ടല്ല..... ഭൂതകാലത്തെ കൈയ്യെത്തിപ്പിടിച്ച മനസ്സുകൊണ്ട്. അവനോടല്ല....., എന്നോട് തന്നെ.....

മദ്യവും,കഞ്ചാവും ചെറുപ്പക്കാരുടെ ചെറുപ്പത്തിന്റെ പ്രതീകമായി മാറിക്കൊണ്ടിരുന്ന കാലഘട്ടം. ആശിച്ചത് ലഭിക്കതെ വന്നപ്പോൾ , അടക്കിനിർത്തിയിരുന്ന അമർഷം അതിക്രൂര വിപ്ലവത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വിടാൻ വെമ്പൽകൊണ്ട യുവത്വത്തിന്റെ ചിന്ത മരവിച്ച കാലഘട്ടം.അന്തജനും,അഗ്രജനും വർഗ്ഗവും,വർണ്ണവും ഇല്ലാത്ത ചെറുപ്പക്കാരെ വാർത്തെടുത്ത സംതൃപ്തിയോടെ ഞാൻ അവർക്കന്ന് അഗ്രേസരനായി. അഭ്യാസത്തില്‍ നിന്ന് ഉടലെടുക്കുന്ന മന:ധൈര്യത്തിന് മാദ്ധ്യമമായാണ് അന്ന് കളരിയും,കബഡിയും,ആയുധവുമൊക്കെ പരിശീലിപ്പിച്ചത്. അന്ന് ഭരതന് പത്തുവയസ്സോളം പ്രായം വരും.

“എത്രാ.......”

ഭരതന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ചോദ്യം എന്നെ ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉണർത്തി.

ഇരുട്ടിൽ നിന്നും ആരുടെയോ മറുപടി.....

“പത്ത് “

“പത്തെങ്കിൽ പത്ത് അത്രയും ആയല്ലോ; അമ്പലത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ, നമ്മുടെ സേവകർ കാത്ത് നിൽ‌പ്പുണ്ട് ഇതും കൂടെ , വേഗം അവിടെ എത്തിക്കൂ.......“

ഭരതന്റെ ശബ്ദത്തിനു ആജ്ഞയുടെ ഗാംഭീര്യം !

“ഭരതാ ..ഇതെന്തിന്റെ പുറപ്പാടാ..?

എന്റെ ശബ്ദത്തിന് ചിലമ്പലിന്റെ നേർമ്മ.അവനറിഞ്ഞൂ,ഉള്ളിൽ ചിരിച്ച് കാണുമോ, എന്റെ തളർച്ചക്കും, അറിവില്ലായ്മക്കും മുമ്പിൽ അവൻ വാചാലനായി,അദ്ധ്യാപകനായി.....

“ ആർഷ ഭാരതത്തിന്റെ അടിത്തറയാണ് ഹിന്ദു മതം.അതിന്റെ ആണിക്കല്ലാണ് നമ്മുടെ സംഘടന.അല്ലാതെ ഭാരാതാംബയെ മാനഭംഗപ്പെടുത്തി, കൈ കാലുകൾ വെട്ടിമാറ്റി പരിശുദ്ധരുടെ നാടു പണിത മറ്റവന്മാരുടെ ....;

ആവേശം കിതപ്പായി,കിതപ്പ് വായ്ത്താരിക്ക് അർദ്ധവിരാമം ഇട്ടു. ഇടവേളയിലെപ്പോഴോ..എന്റെ നാവനങ്ങി.

“ഭരതാ‍..അത് അന്നത്തെ ഭരണകർത്താക്കളുടെ ചിന്തയിലെ വൈകല്യമായിരുന്നു...പിന്നെ; വിദേശികളുടെ തന്ത്രമായിരുന്ന ഭിന്നിപ്പിച്ചു ഭരിക്കലിന്റെ ദൂഷ്യഫലവും..... പക്ഷേ... ഇപ്പോൾ ഈ ആയുധശേഖരണത്തിന്റെ പ്രസക്തി..........?

പൂർവാധികം ശക്തിയോടെ ഭരതന്റെ വാക്കുകൾ അണമുറിച്ചാർത്തു.

“ഇന്നലെ കവലയിലെ ചന്തയിൽ വച്ച് നമ്മുടെ രാഘവനെ മീൻകാരൻ സത്താറ്കുഞ്ഞ്

തല്ലി. കാരണം തിരക്കിച്ചെന്ന നമ്മുടെ സംഘക്കാരെ അവന്റെ ആൾക്കാർ മീൻകുട്ടകൾ കൊണ്ട് തല്ലിച്ചതച്ചൂ. പ്രാണരക്ഷാർത്ഥം നമ്മുടെ പ്രവീൺ മീൻ വെട്ടാനുപയോഗിക്കുന്ന കത്തിയെടുത്ത് അറിയാതെ ഒന്ന് വീശിക്കാണും. സത്താറിന്റെ കൈപ്പത്തി തറയിൽ തെറിച്ച് വീണെന്ന് ... പ്രതികാരമാണു പോലും പ്രതികാരം , ഇന്ന് വൈകുന്നേരം അവന്മാർ നമ്മുടെ സംഘസ്ഥാനില്‍ കയറി ഫോട്ടോകൾ തല്ലിത്തകർത്തു.ധ്വജസ്തംഭത്തെ തകർത്തെറിഞ്ഞു. ആൾക്കാരെ മൊത്തം അടിച്ച് ചതച്ചു. പ്രവീണിന്റെ നില വളരെ ഗുരുതരമാണ് .മെഡിക്കൽ കോളേജിലെ ഐ.സി.യൂവിലാണ്,

അവനെന്തെങ്കിലും പറ്റിയാൽ,.............?

ഭൂമിയെ ചവിട്ടി മെതിച്ച് ഭരതൻ നടന്ന് പോയി. അറിയാതെ മനസ്സ് തേങ്ങി, പ്രവീണിനൊന്നും സംഭവിക്കരുതെ............. !

ചാരുകസാലയിൽ വന്നു കിടന്നു. എഴുതാൻ ശ്രമിച്ചൂ.വിരലുകൾ മരവിച്ചിരിക്കുന്നുവോ ? വായിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു,അക്ഷരങ്ങളില്ല... താളുകളിൽ കറുത്ത പൊട്ടുകൾ മാത്രം.

മത്സ്യക്കച്ചവടത്തിൽ, ചില്ലറ പൈസക്കുവേണ്ടിയുള്ള വിലപേശൽ ഇതാ ജാതിപ്പിശാചിന്റെ സംഹാര താണ്ഡവത്തിന് ജതി സ്വരമാകുന്നു. തല ചാരിക്കിടന്നു.കണ്ണുകൾ മെല്ലെ അടച്ചു.

‘മിസ്റ്റർ.. നായർ; അന്ന് നിങ്ങൾ ആരോഗ്യമുള്ള, സഹൃദയത്വമുള്ള പുതിയ ചെറുപ്പക്കാരെ വാർത്തെടുക്കുവാൻ വേണ്ടിയാണ് അഭ്യാസങ്ങൾ പരിശീലിപ്പിച്ചത് പക്ഷേ; ഇന്ന്, ആഭാസമായി പ്രയോഗിച്ച് അപരന്റെ ശിരസ്സ് തകർക്കാൻ വേണ്ടി ആ. ആയുധങ്ങൾ നിന്റെ പടിപ്പുരയില്‍ നിന്നും എടുത്തു കൊണ്ട് പോയിരിക്കുന്നു. അന്ന് അതവിടെ കൊണ്ടിട്ട ശേഷം നിങ്ങളവയൊക്കെ അവഗണിച്ചു. പരിഗണിച്ച ഭരതനും കൂട്ടരും അതെടുത്തുകൊണ്ട് പോയപ്പോൾ, നിങ്ങളെന്തേ തടഞ്ഞില്ലാ..?

.....ഭീരു... ഒരു കാലത്ത് അനുയായികളായിരുന്നവരെ നിങ്ങളിപ്പോൾ പേടിക്കുന്നൂ...അല്ലേ... ?‘

ആരാണ് ചോദ്യ കർത്താവ്..?..ചുറ്റും നോക്കി ... ഇല്ല..ആരുമില്ല..

‘അതോ നിന്റെ സഹോദരങ്ങളെ കശാപ്പ് ചെയ്യാൻ നീയും കൂട്ട് നിൽക്കുന്നോ ?

‘ഇല്ലാ‘

ഉറക്കെ വിളിച്ച് കൊണ്ട് ചാടി എഴുന്നേറ്റു.ചുറ്റുപാടും നിരീക്ഷിച്ചു.... ആരാണ്..? ആരാണീ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത്, ഇരുളിൽ എവിടെയാണ് അയാള്‍ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ?

‘ഇരുളിലല്ലാ.....സൂക്ഷിച്ച് നോക്കൂ....നിങ്ങളിൽ തന്നെ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന എന്നെ....എന്താ നസ്സിലായില്ലേ....?

മനസ്സിലായി................... !

‘പക്ഷേ;ഞാൻ തടുക്കും മുൻപേ അവർ പടി താണ്ടികഴിഞ്ഞിരുന്നൂ...കാലത്തെപ്പോലെ

വേഗത്തിലാണ് അവരുടെ നീക്കങ്ങൾ... മുന്നും, പിന്നും ചിന്തിക്കുന്നില്ല. ഇടവും,വലവും നോക്കുന്നില്ല.... ഇന്നത്തെ യുവത്വത്തിന്റെ ശാപമാണത്... ശാപമോക്ഷത്തിനവർ ശ്രമിക്കുന്നില്ല... കൊടുത്താൽത്തന്നെ സ്വീകരിക്കാനും തയ്യാറല്ലാ.. . ഞാൻ അശക്തനാണ് ; മനസ്സേ....'

‘ഇല്ല; വൈകിയിട്ടില്ലാ....പോകൂ.... അവരുടെ പിന്നാലെ പോയി മറികടന്ന് മുന്നിൽ ചെന്ന് തടുക്കൂ.....

‘എന്നേയും ചവുട്ടി മെതിച്ച് കടന്ന് പോയാലോ ?

“ഫ ; ഭീരൂ.....പോകാനാ പറഞ്ഞത് ‘

മനസ്സലറി.

‘പെറ്റിട്ടാൽ പോറ്റാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ, പിന്നെ എന്തിനത് ചെയ്തു..

പോറ്റിയവൻ രക്ഷകനാണ്, രക്ഷകന് ശാസിക്കാനും, ശിക്ഷിക്കാനും അവകാശമുണ്ട്...... ങും......

മനസ്സിന്റെ ധൈര്യം, കാലുകൾ കടം കൊണ്ടു.നടന്നു...അല്ല...ഓടി...ഗേറ്റ് വലിച്ച് തുറന്നു.

“ജയ്...ഭഗവതീ .......”

അടുത്തെവിടെയോ സമുദ്രം അലറുന്നതു പോലെ; ‘ഹിന്ദുക്കളുടെ‘ രണഭേരി.

ഓട്ടത്തിനെ തടുത്തു കൊണ്ട് മുഖത്ത് ശക്തിയായി പ്രകാശം വന്ന് പതിച്ചൂ.പിന്നെ അല്പം തിരിഞ്ഞ് വെട്ടം അരുകിലെത്തി അണഞ്ഞു.

മോട്ടോർ സൈക്കിൾ;

അനുജൻ നൈറ്റ് ഷിഫ്റ്റ് കഴിഞ്ഞ് എത്തിയതാണ്.ഒരു കാൽ തറയിലൂന്നി,

മോട്ടോർ സൈക്കിൾ, ബാലൻസ് ചെയ്ത് കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.

“ചേട്ടാ.. വേഗം അകത്ത് കടന്ന് ലൈറ്റെല്ലാം അണച്ച് കിടക്കണം. ആര് വന്ന് വിളിച്ചാലും ഗേറ്റ് തുറക്കണ്ട. ആകെ ബഹളമാ... ചേട്ടനെയെങ്ങാനും പുറത്ത് കണ്ടാൽ....?

“തെരുവിലെന്താ നടക്കുന്നത് “

എന്റെ ശബ്ദത്തിൽ രോദനത്തിന്റെ ലയം ഇഴ തുന്നിയത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

“മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ കിടന്ന പ്രവീൺ മരിച്ചു”

“മൈ ഗോഡ്....... ! “

ഇപ്പോൾ ശബ്ദം തീർത്തും രോദനത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയി.

“തെരുവിലെ മുസ്ലീംദേവാലയത്തിലേക്കു ഹിന്ദുസംഘടനയുടെ പട നീങ്ങിക്കഴിഞ്ഞൂ. എതിർപാർട്ടിക്കാരും പടയൊരുക്കം നടത്തുന്നുണ്ട്...

കർണ്ണങ്ങളിൽ, കത്തി രാകുന്നതിന്റേയും, വടി വീശുന്നതിന്റേയും ആരവം.

‘ബോലോ...തക് ബീർ..........’

മറ്റൊരു തീവരം ഇരമ്പിയാർക്കുന്നൂ......

പിന്നിൽ അനുജൻ എന്തൊക്കെയോ വിളിച്ച് പറയുന്നു.ഒന്നും വ്യക്തമായില്ല.ഞാൻ ഓടുകയായിരുന്നു.

നാട്ടിലെ പെരുംതച്ചനാണ് കൃഷ്ണനാശാരി, ഭരതന്റെ പിതാവ്. വീടു വയ്ക്കുന്നതിനും, കിണറു കുഴിക്കുന്നതിനും കുളം കുഴിക്കുന്നതിനുമൊക്കെ ‘സ്ഥാനം’ കാണുന്നത് ഇന്നും കൃഷ്ണനാശാരിയാണ്. നിലവിളക്കും, നിറനാഴിയും വച്ച് കൃഷ്ണനാശാരി സ്ഥാനം കണ്ട് ഹരിഹരൻ മേസ്തിരി പണിത മുസ്ലീം ദേവാലയം തകര്‍ക്കാനാണ് ഭരതനും കൂട്ടരും പോയിരിക്കുന്നത് .........

എന്റെ കാലുകൾക്ക് വേഗത കുറയുന്നുവോ ?

ജമാ‍അത്തിലേക്കുള്ള ദൂരം കൂടുന്നുവോ ?

“ജയ്...ഭഗവതീ .......”

ആർത്തലച്ച് സമുദ്രം അടുത്തെത്തി. തടുക്കാനായി നടു റോഡിൽ കൈ നിവർത്തി നിന്നു.കുത്തൊഴുക്കിൽ ഒലിച്ചു പോയി. അലയിളക്കത്തിൽ മറിഞ്ഞു വീഴാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, ആരോ കൈയ്യെത്തിപ്പിടിച്ച് കരയിലൊതുക്കി നിർത്തി.

“എന്താ ചേട്ടാ... ഈ കാട്ടണെ...വട്ടാ...?ചേട്ടനെ അറിയാത്തവരായി പലരുമുണ്ട് ...ഈ കൂട്ടത്തിൽ....ഞാൻ പിടിച്ച് മാറ്റിയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ........?

ഭർതന്റെ മുഖത്ത് ദ്വേഷ്യ ഭാവം....

“ചവിട്ടിയരക്കട്ടെ....കൊന്നു കൊല വിളിക്കട്ടെ ........അതിനുള്ള പുറപ്പാടാണല്ല്ലോ... ?

ഞാൻ വിറക്കുകയായിരുന്നു. !

നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചൂ........ !

യാചിച്ചു .. !

‘ഭരതാ ദയവായി മുസ്ലീം പള്ളി തകർക്കരുത് “

അവന്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചൂ, ദിഗന്തങ്ങളിൽ അത് മാറ്റൊലിക്കൊണ്ടൂ .രാവണന്റെയോ ഹിഡുമ്പന്റെയോ ഭീമന്റെയോ ദുശ്ശസനന്റെയോ ഇദിഅമീന്റയോ ഗോഡ്സെയുടെയോ ജിന്നയുടേയോ ആരുടെ മുഖമാണ് അവൻ കടം കൊണ്ടത്.......... ?

‘ഭരതാ നിന്റെ അച്ഛനാണ് ആ ദേവാലയത്തിന് സ്ഥാനം കണ്ടത് !“

ചിരി നിർത്താതെ അവൻ ഗർജ്ജിച്ചു.

“ഹ..ഹ.. അത് തകർന്നടിഞ്ഞിട്ട് നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞൂ “

ചിരി മാഞ്ഞ മുഖത്ത് കോപത്തിന്റെ വേരോടി., തേരിലിരുന്ന് യോദ്ധാവിന്റെ ഞാണൊലി.


“ കോണ്ട്ട്രാക്റ്റർ സൈനുദീൻ കുറഞ്ഞ തുകക്ക് ലേലം വിളിച്ച് നിർമ്മിച്ച നമ്മുടെ ശിവക്ഷേത്രം അവന്മാർ ബോംബ്‌ വച്ച് തകർത്തു; പൂജാരിയെ വെട്ടിക്കൊന്നു.തല റോഡിൽക്കിടന്ന് കിളിത്തട്ട് കളിക്കുന്നു....എന്താ...അത് അറിഞ്ഞില്ല അല്ലേ.... ?“

ഭഗവാനേ! ഇത്ര ക്ഷണത്തിൽ, ഇത്രയൊക്കെ നടന്നോ....!

“ ഭരതാ നിങ്ങളെന്തിന് പഞ്ഞിക്കെട്ടിന് തീ കത്തിച്ചൂ... അത് ആളിപ്പടരില്ലേ...? യുദ്ധം മതിയാക്കൂ... അണികളെ തിരിച്ച് വിളിക്കൂ...രക്ഷാബന്ധനമഹോത്സവം കൊണ്ടാടി, പരസ്പരം കൈത്തണ്ടയിൽ രാഖി കെട്ടി സൗഹൃദം പങ്കിടുന്നവരല്ലേ നമ്മൾ.നമ്മളിൽ ആരാണ് മതഭ്രാന്തിന്റെ കടുത്ത വിഷം കുത്തി വച്ചത് ....... “

അതൊന്നും കേൾക്കാൻ ഭരതനുണ്ടായിരുന്നില്ല... അവൻ തിരക്കിലാണ്.

കാറ്റിന് നിണത്തിന്റെ മണം;

പോർ വിളിയുടെയും, ദീനരോദനങ്ങളുടെയും ശബ്ദം അസഹ്യമാകുന്നു.

ശരിരം തളരുന്നു.......

പൈദാഹം വളരുന്നു..

കുരുക്ഷേത്ര ഭൂമിയിൽ ഞാൻ ഒറ്റക്കാകുന്നു

എന്റെ മുസ്ലീം ബന്ധുക്കളേയും സഹോദരന്മാരേയും കാലപുരിക്കയക്കുന്ന, എന്റെ സഹോദരന്മാരെ എയ്തു വീഴ്ത്താനുള്ള ഗാണ്ഡീവം എന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്നും വഴുതി വീണിരിക്കുന്നു. എവിടെ...എവിടെയാണ്, എനിക്ക് ആത്മബലം നൽകാറുള്ള, ഉപദേശം തരാറുള്ള എന്റെ സാരഥി...

അങ്ങ് എവിടെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു....

ഈ കുരുക്ഷേത്ര ഭൂമിയിൽ തളർന്നിരിക്കുന്ന ഞാനിനി എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്.......

“പോകൂ.. സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോകൂ... കണ്ണും കാതും മൂടി കമഴ്ന്നു കിടന്നുറങ്ങൂ..അല്ലെങ്കിൽ .... ?

“പറയൂ , അല്ലെങ്കിൽ.. അതാണെനിക്കറിയേണ്ടത് ?

“അകത്തളത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്ന ആയുധമുണ്ടല്ലോ..! അതെടുത്ത് വരൂ“

“എന്നിട്ട് “

“ഭരതന്റെ പക്ഷം ചേർന്ന് ശ്രീരാമനാകൂ... അല്ലെങ്കിൽ; ദുര്യോധനന് കർണ്ണനാകൂ....... ങൂം.....”

ഉള്ളിൽ നിന്നും സാരഥി ഗർജ്ജിച്ചു. ആജ്ഞാസ്വരത്തിന്റെ ഉന്മാദത്തിൽ കാലുകൾക്ക് ചിറകുകൾ മുളച്ചു.അനുസരിക്കാത്ത സ്വന്തക്കാരെ മിത്രങ്ങളായി കാണാൻ എനിക്കിനി വയ്യ. അന്യവീട്ടിലെ കുട്ടിയെ ശാസിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഉൽകൃഷ്ടമാണ് തെറ്റ് ചെയ്യുന്ന സ്വന്തം വീട്ടിലെ കുട്ടിയെ ശിക്ഷിക്കുന്നത്.... അല്ലാ.... കൊല്ലുന്നത്.....

എന്റെ നരച്ച മുടി കറുക്കുന്നു.ജര ബാധിച്ച തൊലികൾക്ക് മിനുപ്പിന്റെ ചാരുത.ഞരമ്പിലോടുന്ന രുദിരത്തിന് ചൂട് പിടിക്കുന്നു.ഞാൻ യുവാവാകുന്നു.യുവത്വം ചിന്തിച്ചു. ചിന്തയിൽ, വീടിന്റെ രഹസ്യ മുറിയിലിരിക്കുന്ന തോക്ക് തെളിഞ്ഞു. അതെനിക്ക് തന്നത് ഒരു കൂപ്പ് കോണ്ടട്രാക്റ്റർ ആണ്, നാരായണൻ. വിശ്വസ്തനായ സുഹൃത്തിന്റെ പക്കൽ രഹസ്യമായ് സൂക്ഷിക്കാൻ തന്നതാണ് നാരായൺ ആപ്തേ എന്ന് ഞങ്ങൾ കളിയാക്കി വിളിക്കാറുള്ള എസ്.കെ.നാരായണൻ.അടുത്ത കാലത്തായിരുന്നൂ സംഭവം.ലൈസൻസ് പുതുക്കാനുള്ള സമയത്തിനിടയിൽ അത് സൂക്ഷിക്കാൻ എന്നെ ഏൽ‌പ്പിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരു സുഹൃത്തായ എം.ബഷീർ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.അദ്ദേഹം പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡന്റാണ്. കഴിഞ്ഞ ഇലക്ഷനിൽ കോൺഗ്രസ്സ്കാരോടൊപ്പം നിന്ന് മുസ്ലീലീഗിനു വേണ്ടി മത്സരിച്ച് ജയിച്ച മേടയിൽ ബഷീർ.എന്റെ സഹപാഠിയും കുടുംബസുഹൃത്തുമാണയാൾ.

മുസ്ലീങ്ങളുടെ ചേരിയിൽ താമസിക്കാതെ,ഞങ്ങളുടെ സമീപത്ത് സ്ഥലം വാങ്ങി വലിയൊരു വീട് വച്ച് താമസിക്കുന്ന,നാട്ടിലെ എറ്റവും വലിയ പണക്കാരിൽ ഒരാളാണ് മേടയിൽ ബഷീർ.ഭാര്യ മുംതാസ്,മകൾ സുൽത്താന എന്നിവർ മാത്രമടങ്ങുന്ന സന്തുഷ്ട കുടുംബം.

ആ വലിയ വീട്ടിൽ കാവലിനു വേണ്ടി, ഞാൻ തന്നെയാണ് ചെന്നയിലെ ഒരു സിനിമാ നടന്റെ ഗൂർഖയായിരുന്ന സീതാറാമിനെ ബഷീറിന്റെ വീട്ടിനു കാവൽക്കാരനായി കൊണ്ട് കൊടുത്തത്. കുഞ്ഞുങ്ങളില്ലാത്ത എനിക്കും മൈഥിലിക്കും സ്വന്തം മോളെപ്പോലെ ആയിരുന്നൂ,സുലു എന്നു വിളിക്കുന്ന സുൽത്താന.പതിനാലുകാരിയായ സുലുവിനെ കണ്ണെഴുതിക്കുന്നതും,പൊട്ട് തൊടീക്കുന്നതും,ഗായത്രീ മന്ത്രം ചൊല്ലി പഠിപ്പിക്കുന്നതും മൈഥിലിക്ക് ഹരമാണ്.

‘സ്വാമിയെ.....അഴൈത്തോടി..... വാ .... സഖിയേ....ഇന്തെൻ......................‘

പുരന്തരദാസന്റെ തോടി രാഗത്തിലുള്ള കൃതി.സുലു നന്നായി നൃത്തമാടും.ഭരതനാട്യത്തിലെ ഭാവതാളലയങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ട്... അവൾ അമ്മ എന്നു വിളിക്കുന്ന മൈഥിലിയാണ് അതിലും ഗുരു. എന്റെ വകയായി ശാസ്ത്രീയ സംഗീതവും. സ്കൂൾ ഇല്ലാത്ത ദിവസങ്ങളിൽ സുലുവിന്റെ ചിരി ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ മണി കിലുക്കാറുണ്ട്.......

“ജയ്.... കാളി.............“

സമുദ്രം പൊഴിമുറിച്ചടുത്തു.!

“ ബോലോ.....തക് ബീർ....................“

അടിത്തെവിടെയോ മറ്റൊരു വാരിധി ഇരമ്പിയാർത്തു.....!

പ്രളയം......

കണ്ടിട്ടും കാണാതെ, കേട്ടിട്ടും കേൽക്കാതെ നടന്നൂ.

മഹാത്മന്റെ പാദങ്ങളിൽ തൊട്ട് പ്രണമിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാറിന് നേരെ നിറയൊഴിച്ച ഹിന്ദുവിന്റെ മുഖം;

അയാളുടെ കൈയിലെ തോക്കിന്റെ രൂപം നുഴഞ്ഞുകയറിയും, നിവർന്നു കയറിയും തങ്ങളുടെ മതത്തിന്റെ പേരു പങ്കിലമാക്കുന്ന നസീറിന്റേയും,മുഹമ്മദിന്റേയും കൈകളിലെ തോക്കിന്റെ രൂപം....

വീട്ടിന്റെ ഉള്ളറയിലെ തോക്കിന്റെരൂപം.......

ചുണ്ടിൽ ചിരി പടർന്നൂ....

അമർഷത്തിലാണ്ട വികൃതമായ ചിരി;

ചിരിയും ചിന്തയുമല്ലാ ഇപ്പോൾ വേണ്ടത്. പ്രവർത്തിയാണ്......

നാലഞ്ചു വീടുകൾ കൂടി താണ്ടിയാൽ എനിക്ക് എന്റെ വീട്ടിലെത്താം. .ഉള്ളറയിൽ കടക്കാം.തോക്കെടുക്കാം. സൃഷ്ടിച്ച അണികളുടെ നിരയെ നോക്കി സംഹാര കർമ്മം നിർവ്വഹിക്കാം.അവർ അമ്പരപ്പിൽ നിന്നും മുക്തമാകുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ എനിക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാം.ഈ തെരുവിലൊരു വർഗ്ഗീയ ലഹളയുടെ വിത്ത് വിതക്കാൻ അനുവദിച്ച് കൂടാ....

“വാതിൽ തുറക്കടാ..നായെ....ഇല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ ചവിട്ടിപ്പൊളിക്കും......“

“വേണ്ട സാഹേബ്.....സീതാറം ഹിന്ദുവാണ്.....മുസ്ലീമിന്റെ വീട്ടിൽ കടക്കാൻ...ഈ സമയത്ത് ....സീതാറാം ....തടസ്സമാവില്ല “

വളരെ ഉച്ചത്തിൽ അതു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സീതാറം ഗേറ്റ് തുറന്ന് കൊടുത്തു

സീതാറം അടക്കമുള്ളവർ..തീ പന്തങ്ങളുമായി,ബഷീറിന്റെ വീട്ടിനുള്ളിലേക്ക് കടന്നു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഓടി അടുത്തെത്താൻ ശ്രമിക്കുകയാണ് ഞാൻ.... കാലിന് ഭാരക്കൂടുതൽ...... അകത്ത് അട്ടഹാസത്തിന്റേയും,ദീനരോദനത്തിന്റേയും ശബ്ദസമ്മിശ്രം.

വീട്ടിന്റെ പിന്നിലൂടെ ആരോ ഇറങ്ങി ഓടുന്നു.... സുലു.. എന്റെ സുലു......

“നിൽക്കെടി.. അവിടെ “

ഇന്നലെ വരെ, ‘മേംസാബ്’ എന്നു വിളിച്ച്, പോകുമ്പോഴും വരുമ്പോഴും, ഗേറ്റ് തുറന്ന് പിടിച്ച് സല്യൂട്ട് ചെയ്തിരുന്ന സീതാറാമാണ് അവന്റെ ഭാഷയിൽ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത്. സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് ഓടുന്ന സുൽത്താനയുടെ പിന്നിൽ, വെറിപൂണ്ട കാട്ടുമൃഗത്തെപ്പോലെ ഓടുകയാണവൻ.

മെയിൻ റോഡിന്റെ വശത്തുള്ള അക്കേഷ്യാ മരങ്ങള്‍ക്കിടയിലേക്ക് അവൾ ഓടി മറയുമ്പോഴും, വരില്ലാ എന്നറിഞ്ഞിട്ടും,“ വാപ്പാ....വാപ്പാ...” എന്നവൾ ഉറക്കെ വിളിക്കുന്നുണ്ട്......

മാസങ്ങളായി, അവളുടെ വീട്ടിൽ, അവൾക്കുവേണ്ടി കാവൽ നിന്ന, അവരുടെ ശമ്പളം പറ്റി ജീവിച്ചിരുന്ന സീതാറാം ഇപ്പോൾ കാവൽക്കാരനല്ല ‘ഹിന്ദുവാണ് ‘. അവന്റെ ലക്ഷ്യം യജമാനത്തിയല്ല; സുൽത്താന എന്ന മുസ്ലീം പെൺകുട്ടിയെയാണ്. !

‘ അവള്‍ വിളിക്കുന്നത് നിന്നെയല്ലേ...? അവളെ രക്ഷപ്പെടുത്തേണ്ട വാപ്പയല്ലേ....നീ.... പോകൂ....നിന്റെ മകളെ രക്ഷപ്പെടുത്തൂ.....‘

സാരഥി ഉള്ളിൽ നിന്നും ഉറക്കെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു.....

അവൻ തെളിച്ച പാതയിലൂടെ ഞാനോടി........

ബഷീറിന്റെ വീട്ടിലെ അട്ടഹാസം ദൂരത്തായി....

അക്കേഷ്യാ കാടിനിടയിലൂടെയാണ് ഞാനിപ്പോൾ ഓടുന്നത്.....

അടുത്തെവിടെയൊ അമർത്തപ്പെട്ടതും, ഏതോ ഗുഹാമുഖത്ത് നിന്നും പ്രതിധ്വനിക്കുന്നതുമായ കരച്ചിൽ. അതോടൊപ്പം ഇരയെ നേരിടുന്ന ഹിംസ്രത്തിന്റെ സ്വരം കടം കൊണ്ട സംസാരം. ഹിന്ദിയിലാണ്......

“അന്ന് കൽക്കട്ടാ തെരുവിൽ അഴിഞ്ഞാടിയ... നിന്റെ മതത്തിലെ ചെകുത്താന്മാർ, കണ്മുന്നിൽ വച്ച് എന്റെ അമ്മയേയും,പന്ത്രണ്ട് വയസ്സ് മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന എന്റെ... പാവം... അനുജത്തിയേയും ഇതുപോലെ വേദനിപ്പിച്ച് രസിച്ചപ്പോൾ... എനിക്ക് എതിർക്കാനുള്ള ശക്തിയില്ലായിരുന്നു.ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ....ഞാൻ... ബന്ധനത്തിലുമായിരുന്നു...അന്ന് കത്തിപ്പടർന്ന തീ ഇത്രയും കാലം മനസ്സിൽ ജ്വലിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നൂ... എന്നെങ്കിലും... സമയം ഒത്തുവരുന്നതും കാത്ത്........ ഒന്നെങ്കിൽ ഒന്ന് ... അത്രയും ആയല്ലോ...”

മരങ്ങള്‍ക്കിടയിലെ, കരിയില പുതഞ്ഞ നിലത്ത് വായയും കൈകളും കെട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന എന്റെ മകളുടെ പുറത്ത് താളത്തിൽ,ആവേശത്തിൽ ചലിക്കുന്ന സീതാറാം, പക തീർക്കുകയാണ്. എന്നോ, ആരോ ചെയ്ത പാതകത്തിന്റെ പക. അവൻ കിതപ്പിലൂടെ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നൂ..... ഇസ്ലാമിന്റെ ശരീരത്തിൽ തുളച്ച് കയറുന്ന ഹിന്ദുവിന്റെ ഖഡ്ഗം (വാൾ) ഏറ്റുന്ന സുഖത്തിന്റെ,വിദ്വേഷത്തിന്റെ, വിജയത്തിന്റെ പൊട്ടിച്ചിരി.....

‘നീയും... നോക്കി നിന്ന് രസിക്കുകയാണോ, ഹിന്ദുവേ.....? ‘

‘അല്ലാ‍...അല്ലാ... അരുതാത്തത് കണ്ടപ്പോഴുള്ള ഞെട്ടലിൽ,തരിച്ച് നിന്നുപോയതാണ് ‘

സീതാറാമിന്റെ, അയഞ്ഞു താണ കാക്കി പാന്റ്സിന്റെ ബൽറ്റിൽ കുടുക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന ‘കൃപാണ്‍‘, ‍. നിലാവെട്ടത്ത് കണ്ടു.

പിന്നെ ഒന്നും ചിന്തിക്കാൻ സമയമുണ്ടായിരുന്നില്ല.....അവനറിയും മുൻപേ,നടന്നെത്തി.തുകലുറയിൽ നിന്നും കൃപാണ്‍ ഊരിയെടുത്തു. നിമിഷാർദ്ധം;അവന്റെ മുതുകിൽ ആ കത്തി കുത്തിയിറക്കി. ഒരു അലർച്ചയോടെ അവൻ വശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞു വീണു.രക്തം പുരണ്ട കത്തി കൊണ്ട് തന്നെ സുൽത്താനയുടെ, സുലുവിന്റെ അല്ല എന്റെ മകളുടെ കൈകാലുകളിലെ കെട്ട് ഞാൻ അറുത്ത് മാറ്റി. പിന്നെ ഒന്നും ഉരിയാടാനാവാൻ കഴിയാതെ നിശ്ചലനായി,

അവൾ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു.... നഗ്നയായി.... നിസ്സംഗയായി, പിന്നെ ചുണ്ടിലെവിടെയോ പൊട്ടി മുളച്ച ചിരിയെ കൂട്ടു പിടിച്ച് നാവനക്കി.

“മിസ്റ്റർ...നായർ ; എന്നെ മനസ്സിലായില്ലേ...? ഞാൻ സുൽത്താന...

ഒരു മുസ്ലീം പെൺകുട്ടി.... വൈകിക്കണ്ട....നിങ്ങളുടെ ഒരാൾ അപൂർണമാക്കിയ പ്രക്രിയ നിങ്ങൾക്ക് പൂർണ്ണമാക്കാം.... കൈയ്യും,കാലുമൊന്നും കെട്ടണ്ട. എതിർക്കുകയോ, കരയുകയോ ചെയ്യില്ലാ.... ങും.... വേഗമാകട്ടെ....... “

കൈയ്യിലെ കത്തി വിറച്ചൂ, ശരീരം വിറച്ചു, മനസ്സ് വിറച്ചൂ, ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പി....

“മോളേ........ “

“അല്ലാ... മുസ്ലീം പെൺകുട്ടി... വരൂ... എന്തിനാ താമസിക്കുന്നത് ?”

കത്തി, അറിയാതെ നിലത്ത് വീണു. ഞാൻ കരയുകയായിരുന്നു... ഉറക്കെ.. ഉറക്കെ... ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ....

അവൾ അടുത്ത് വന്നു... നിന്നു....

“കരയണ്ടാ... താങ്കൾക്ക് ഒന്നും നഷ്ടപ്പെട്ടില്ലല്ലോ..?”

“നഷ്ടപ്പെട്ടു മോളേ.. സൃഷ്ടിച്ചത് നഷ്ടപ്പെട്ടു.....മനസ്സ് നഷ്ടപ്പെട്ടൂ..... മകള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടൂ.... എന്റെ പോറ്റമ്മയേയും എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു ......“

വേഗത്തിൽ, തടുക്കും മുൻപേ, അവൾ തറയിൽ നിന്നും കൃപാണ്‍ എടുത്ത്, ചിരിച്ച് കൊണ്ട്, ചിരിയിൽ കരച്ചിൽ ഇടകലർത്തി എന്റെ നേരെ നോക്കി . പിന്നെ കത്തി സ്വന്തം വയറ്റിൽ കുത്തിയിറക്കി. വേദന കടിച്ചമർത്തി എന്റെ പാദങ്ങളിൽ കൈ തൊട്ടിരിന്നു.

“മതിയാക്കാൻ പറയൂ..... ഇനിയെങ്കിലും....ഇതൊക്കെ... അങ്ങയുടെ സുഹൃത്ത് ബഷീറും മകളെന്ന് വിളിക്കുന്ന ഈ സുൽത്താനയും, മറ്റേതോ തെരുവിൽ, വിലാസിനിയും, വിവേകാനന്ദനും, ജോസഫും,ബദറുദ്ദീനും..... മരിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നൂ...ഈ മനുഷ്യക്കുരുതി എന്തിനാണ്...... ? “

മരണത്തെ കൈയ്യെത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന എന്റെ സുലുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ സാരഥിയോട് അതേ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചൂ. അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല, മൌനിയായി.ആ മൗനം ഞാൻ കടം കൊണ്ടു......

ഇരു വശങ്ങളിലുമായി സീതാറാമും, സുൽത്താനയും...... !

അല്ല രണ്ട് മരങ്ങൾ.............. !

ഞാനിപ്പോൾ കാട്ടാളനാണ്, രത്നാകരൻ എന്ന കാട്ടാളൻ...........!

ഇരു വശങ്ങളിലും നോക്കി ചുണ്ടുകള്‍ ചലിപ്പിച്ചു.......!

ആമരം , ഈ മരം............ !

ലോപിച്ച ചൊല്ല് രണ്ടക്ഷരത്തിലൊതുങ്ങി..... – രാമ -..... ,ആവർത്തിച്ചൂ

തറയിൽ നിന്നും എന്നെ മൂടിക്കൊണ്ട് പുറ്റ് വളർന്ന് വരുന്നു...വേഗത്തിൽ..

പുറ്റ് എന്നെയാകെ മൂടിക്കഴിഞ്ഞൂ.....

എന്നാണിത് തകരുന്നത്............. ?

എപ്പോഴാണിത് തകരുന്നത് ........ ?

എന്നെ പൊതിഞ്ഞ വാത്മീകം തകർന്ന് എന്നാണ് ഞാൻ-

‘മാനിഷാദ’ പാടേണ്ടത്............ ?

*

(കഥാപാത്രങ്ങൾ സാങ്കല്പികങ്ങളാണ്)
ശബ്ദരേഖ (Audio)

വിഷയവിവരം


ഫീച്ചര്‍
അനുഭവം
അഭിമുഖം
എന്റെ കേരളം
കഥ
കഥകളി
കവിത
കായികം
കോടതിക്കഥകള്‍
കൗതുകം
ചലച്ചിത്രം
നർമ്മം
നിയമം
പട്ടാളക്കഥകള്‍
പ്രവാസം
പുസ്തകലോകം
പാചകം
മിനിക്കഥ
മിനികവിത
മീഡിയ
യാത്രാവിവരണം
ലേഖനം
വർത്തമാനം
വാണിജ്യം
വിവര്‍ത്തനം
ശാസ്ത്രം
സംഗീതം
സംസ്കാരികം
സാങ്കേതിക വിദ്യ
കുടുംബപംക്തി
കാർട്ടൂൺ
നിങ്ങളുടെ കത്തുകൾ
നിരൂപണം
പ്രത്യേകപംക്തി
മുഖപ്രസംഗം
സ്ഥിരപംക്തി
നോവൽ
ബാലപംക്തി
ആത്മീയം
ചിത്രരചന