malayaalam.com

Malayalam BlogAggregate Classifieds YellowPage Politics News
കഥ

ഭാർഗ്ഗവ രാമ ചരിതം

ചന്തു നായർ
രാമനേട്ടാ...നോക്കു... ഒരാള്‍ക്ക്‌ ...ഇതില്‍ കുടുതല്‍ വികൃതനാകാന്‍ കഴിയുമോ...... ?

ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ തന്നെ അവളുടെ അഭിപ്രായം എനിക്കും സ്വികാര്യമായിത്തോന്നി. അഞ്ചടി പ്പൊക്കം. അതിനൊത്ത വണ്ണം.കറുത്ത മുഖത്തിന് കാഠിന്യമേറ്റുന്ന കറുത്തതാടി. തലമുടി ,ജട പിടിച്ച് ഫാലസ്ഥലത്തില്‍ ഞാന്ന്‍ കിടക്കുന്നു. ഇടത്തേക്കണ്ണ് വളരെ ചെറുതാണ്.വലത്തേത് കോങ്കണ്ണും.കരിക്കട്ടപോലെ തോന്നിക്കുന്നചുണ്ട് മലര്‍ന്ന് കിടക്കുന്നു. ബീടിക്കറ പിടിച്ച വൃത്തികെട്ട പല്ലുകള്‍.അഴുക്കും വിഴുക്കും മേളിച്ച് മഞ്ഞനിറമാക്കിയ ഒരു ഒറ്റ മുണ്ട് മാത്രമാണ് അയ്യാളുടെ വേഷം. കാടുപോലെ വളര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങല്‍ക്കിടയില്‍ വലത്തെ കയ്യ്‌ വിരലുകള്‍ കോര്‍ത്തു പിടിച്ച് കൊണ്ടാണ് നടപ്പ് .ഇടത്തെ കൈയ്യില്‍ കൊയ്തരിവാള്‍.അയ്യാള്‍ഞങ്ങളെ നോക്കി ചിരിച്ചു........ .....വൃത്തികെട്ടചിരി.

കുട്ടിച്ചാത്തന്‍ .......... ഡെവിള്‍......... !

പല്ലുകടിച്ച് മുറു മുറുത്തു കൊണ്ടവള്‍ കുനിഞ്ഞിരുന്നു. ഭാര്‍ഗ്ഗവന്‍...അതാണവന്റെ പേര്,...... ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. പാര്‍ക്കവാന്‍ ... ങും.....

ആ പേരവള്‍ , ദേഷ്യത്തില്‍ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ചിരിച്ചു പോയി.

തന്നുത്ത കാറ്റുള്ള നല്ലൊരു സായാഹ്നമായിരുന്നു അന്ന്. ഞങ്ങള്‍ഗ്രാമത്തില്‍ എത്തിയതിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം . നാലുകെട്ടും പടിപ്പുരയുംകൊട്ടിയമ്പലവും ഉള്ള എന്റെ തറവാട്ടിന്റെ മുന്‍ വശത്ത്‌ പടര്‍ന്നു വിരിഞ്ഞ്‌ നില്‍ക്കുന്ന പുളിമരത്തിന്റെ കീഴില്‍ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍. നടവരനമ്പില്‍ക്കൂടി അലസമായി നടക്കുന്ന ഭാര്‍ഗ്ഗവന്‍ ഇടയ്ക്ക് ഒന്ന് രണ്ടു തവണ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.അവന്റെ മുഖത്തെ വികൃതമായ ചിരി മായാതെ നിന്നിരുന്നു.

“ സാര്‍ ... സിഗരറ്റ്‌ ...“

കാര്യസ്ഥന്‍ വാസു പിള്ള പുറകില്‍ വന്ന് നിന്ന് വിളിച്ചു. സിഗരറ്റ്‌ വാങ്ങി വരാന്‍ താമസിച്ചതിന്റെ ജാള്യത അയ്യാളുടെ മുഖത്ത്‌ ദ്രശ്യമാകുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ ചോദിച്ചു.

- ഭാര്‍ഗ്ഗവനിപ്പോള്‍ എന്താ പണി...?

- ഏതു പാര്‍ക്കവന്‍.....?

- ദേവന്‍ പുലയന്റെ മോന്‍ ...

- കാള പാര്‍ക്കവനോ.... അവനു് പ്രത്യേകിച്ച് പണിയൊന്നുമില്ല

വെളുക്കുമ്പോള്‍ പാടവരമ്പത്തിറങ്ങും.പുല്ല് ചെത്തും. കാളക്കുള്ളതീറ്റയാ. ഒരു ആനയുടെ അത്രയുണ്ട് സാറേ അവന്റെ വിത്ത് കാള .നാട്ടിലെ പശുക്കളുടെയൊക്കെ കേട്ടിയോനാ...ആ കാള . വിത്ത് കൊടുക്കുന്നതിനു പാര്‍ക്കവന്‍ രൂപ വാങ്ങാറില്ല .ആവശ്യക്കാര്‍ണ്ണാക്കോ,പരുത്തിക്കുരുവോ, പുള്ളിങ്കുരുവോ വാങ്ങിക്കൊടുക്കും. ന്താ....പ്പോ...തിരക്കാന്‍.

- വെറുതെ ..... ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

കാര്യസ്ഥന്‍ പോയപ്പോള്‍ ഭാര്യ മൈഥിലി പരിഭവിച്ചു.

- എന്തിനാ ചെകുത്താന്റെ വിശദവിവരം ?

- നീ പിന്നങ്ങാതെ ഭാര്യേ നാലാംതരം വരെ ഞങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചാ പഠിച്ചത്.

അവന്‍ ഭാര്‍ഗ്ഗവന്‍... ഞാന്‍ രാമന്‍ ...ആളൊന്നു ...അവതാരം രണ്ട്...

- എനിക്ക് മനസിലായില്ല ..?

- പുരാണം പറഞ്ഞതാ പെണ്ണെ ...

- ഓ .... ഒരു പുരാണം...

ദേഷ്യപ്പെട്ട് അവളെഴുന്നേറ്റു പോയിട്ടും ..ഞാന്‍ അവനെപ്പറ്റി പലതും ഓര്‍മ്മിച്ചിരുന്നു.

രാത്രിയിലേതോ യാമത്തില്‍ അവള്‍ ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നു കരഞ്ഞു. ഭയന്ന് വിറയ്ക്കുന്ന അവളുടെ ദു:സ്വപ്നത്തിലെ കാരണം ഭാര്‍ഗ്ഗവനായിരുന്നു.സാന്ത്വനപ്പെടുത്തിയുറക്കിയപ്പോള്‍ പുലരി വാതായനത്തില്‍ എത്തിയിരുന്നു.

പിറ്റേന്ന് പ്രഭാതത്തില്‍ ഞാന്‍ യാത്ര തിരിക്കുമ്പോള്‍ ,അവള്‍ഭാര്‍ഗ്ഗവനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞ`കരഞ്ഞു .പ്രായമായ അമ്മയും, വാസുപിള്ളയും കളിയാക്കി ചിരിച്ചപ്പോള്‍ ദേഷ്യപ്പെട്ടു് അവള്‍ അകത്തേക്ക് പോയി .

ബസ്സിലിരിക്കുമ്പോള്‍ അവളെക്കുറിച്ചായിരുന്നു ചിന്ത. പത്തുവര്‍ഷത്തെ ദാമ്പത്യജീവിതത്തില്‍ അവളില്‍ ഇത്തരം ഒരു ഭയം നാമ്പെടുക്കുന്നത് ആദ്യമായാണ്. ഈ ഭയത്തിന്റെ ആവിര്‍ഭാവം എന്നെ ഒരു തരത്തില്‍ സന്തുഷ്ടനാക്കി. കാരണം, മാസങ്ങളായി ഞങ്ങളുടെ ജിവിതവിഹായസില്‍ ഒരു കാര്‍മേഘം ഉരുണ്ടുകൂടാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് .വല്ലപ്പോഴും ചാറ്റൽ മഴയും ഉണ്ടായി.നഗരത്തിലെ ഒരു സ്വകാര്യ പണമിടപാട് കമ്പനിയുടെ പ്രവിശ്യാ മാനേജരായിരുന്നു ഞാന്‍. ഒരുവര്‍ഷത്തിന് മുന്‍പ് കമ്പനി മുതലാളിയുടെ അന്തര്‍ധാനം ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ ബാധിച്ചു . ഗള്‍ഫില്‍ നിന്നും ജോലി ഉപേക്ഷിച്ചു വന്നപ്പോള്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന തുകയും.ഭാര്യയുടെ സ്വര്‍ണ്ണം വിറ്റ്‌ കിട്ടിയതും കൂ‌ടെ നല്ലൊരു തുക തന്റേതായി തന്നെ ബാങ്കിലുണ്ടായിരുന്ന ഡിപ്പോസിറ്റും നഷ്ടമായി. കേസ്സും, വഴക്കുമായി ഒരു വര്‍ഷം വല്ലാതെ വലഞ്ഞു . കടക്കാരുടെ മുമ്പില്‍ നാണിച്ചു. എന്നെ വിശ്വസിച്ചും, ഞാന്‍ നിര്‍ബന്ധിച്ചും ബാങ്കില്‍ പണം ഫിക്സസിറ്റിട്ടിരുന്നവരുടെ രൂപ ഞാന്‍ കൊടുക്കാംഎന്നേറ്റു . ഇന്‍സ്റ്റാള്‍ മെന്റില്‍ വാങ്ങിയ ടി.വി. യുടേയും, ഫ്രിഡ്ജിന്റേയും,വാഷിംഗ് മെഷ്യന്റേയും ഡീലര്‍മാര്‍ വട്ടം കറക്കി. നഗരത്തില്‍ താമസിച്ചിരുന്ന വീട് വിറ്റ് കടങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കാം. മിച്ചമൊന്നുമുണ്ടാകില്ലെങ്കിലും കടക്കാരുടെ ബാധ്യതകള്‍ ഒഴിഞ്ഞുകിട്ടുമല്ലോ. ചുറ്റുപാടുകള്‍ മനസിലാക്കാതെ അവളെന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കമ്പനി പൊളിയുന്നത് മനസ്സിലാക്കി പണം കട്ടെടുത്തു മാറ്റാത്തതും, ഗള്‍ഫില്‍ നിന്നും ജോലി ഉപേക്ഷിച്ചതു ഞാനൊരു മടിയനായത്‌ കൊണ്ടാണ്‌ എന്നുമുള്ള അവളുടെ വാദം പലപ്പോഴും എന്നെ ക്ഷുഭിതനാക്കി .എങ്കിലും ഞാന്‍ ക്ഷമിച്ചു,കാരണം എനിക്കവളെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു.

ഇതിനൊക്കെയുള്ള പരിഹാരത്തിനും മാറ്റത്തിനും വേണ്ടിയായിരുന്നു ഗ്രാമത്ത്തിലീക്കുള്ള യാത്ര. ഇനിയുള്ള കാലം തരവാട്ടിലുള്ള അഞ്ചേക്കര്‍ വസ്തുവില്‍ കൃഷി ചെയ്തു ജീവിക്കാം. കുഗ്രാമത്തിലെ ജീവിതത്തെച്ചൊല്ലി തറവാട്ടില്‍ എത്തിയ ദിവസത്തിലും അവള്‍ വഴക്കുണ്ടാക്കി. ഭാർഗ്ഗവനെ കണ്ടതുമുതല്‍ അവളുടെ ചിന്തയും സംസാരവും ഒക്കെ അവനെക്കുറിച്ചായി. അതുകൊണ്ടാവാം മറ്റു കാര്യങ്ങളൊക്കെ അവള്‍ മറന്നു. ഞങ്ങളുടെ സുഖ ജീവിതത്തിനു ഇടനിലക്കാരനായി മാറിയ ഭാര്‍ഗ്ഗവനെയോര്‍ത്ത് അറിയാതെ ചിരിച്ചുപോയി.

ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞാണ് ഗ്രാമത്തില്‍ തിരിച്ചുവന്നത് .നഗരത്തിലെ വീട് വില്‍പ്പനയ്ക്കുള്ള അഡ്വാന്‍സും വാങ്ങി , വീട്ട് സാധനങ്ങളെല്ലാം കയറ്റിയ ലോറിയോടോപ്പമാണ് വന്നത് .

തറവാട്ടില്‍ എത്താന്‍ ഇനി കുറച്ചു ദുരമേയുള്ളൂ ...ചെമ്മണ് പാതയില്‍, ലോറിക്കു മുന്നില്‍ മാര്‍ഗ്ഗതടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചു കൊണ്ടൊരു കാളക്കൂറ്റന്‍. ഡ്രൈവര്‍ ലോറി വിറപ്പിച്ച് ,നിര്‍ത്താതെ ഹോറണ്‍ മുഴക്കിയപ്പോള്‍ കാള കയറും പൊട്ടിച്ചു പാഞ്ഞുപോയി. എവിടെ നിന്നോ എത്തിയ ഭാര്‍ഗ്ഗവന്‍ കാളയോടൊപ്പം ഓടുന്നത് കണ്ടു.

സാധനങ്ങളെല്ലാം ലോറിയില്‍ നിന്നും ഇറക്കി മുറികള്‍ക്കുള്ളില്‍ ക്രമീകരിച്ചപ്പോള്‍ തളര്‍ന്നു പോയി. കുളി കഴിഞ്ഞ്‌ കിടക്കയിലേക്ക് വീണത്‌ മയക്കത്തോടെയായിരുന്നു.

“ഇവിടെ തന്നെ താമസിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചൂ..അല്ലെ ?“

മയക്കത്തില്‍ നിന്നും തട്ടി വിളിച്ച് അവള്‍ ചോദിച്ചു. .

“അതെ ...എന്താ ..നിനക്ക് എതിര്‍പ്പ് വല്ലതുമുണ്ടോ..?“

അവള്‍ ചിരിച്ചു.ഭംഗിയുള്ള ചിരി. നെറ്റിയില്‍ സിന്തൂരം .പുടവയും,കവിണിയും ഉടുത്തിരിക്കുന്നു. ഈറന്‍ മുടിയില്‍ മുല്ലപ്പൂക്കള്‍ .

“എവിടുന്നാ പൂക്കള്‍ ?”

വാലിട്ടെഴുതിയ പീലികള്‍ക്കുള്ളില്‍പിടയുന്ന ഭംഗിയുള്ള കണ്ണുകളെ നിരീക്ഷിച്ചു.(എന്തെ ഞാന്‍ ഇതുവരെ ഇത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല )

“തൊടിയിൽ നിറച്ച് മുല്ലവള്ളികളുണ്ടല്ലോ...പേരയും, മതളമരവും, നെല്ലിയും,ജാമ്പയും..... റിയലി...... ഐ ...ലൈക്ക്...ഹിയര്‍.“

“ഹെന്റെ..ഭഗവാനെ....!“

“എന്താ ...എന്ത് പറ്റി...?“

“അല്ലാ... വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു് ശേഷം എന്നെ സംബന്ധിക്കുന്നതില്‍ ആദ്യമായി നിനക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു കാര്യം.“

അവള്‍ വശ്യമായി ചിരിച്ചു. പിന്നെ എന്റെ നെഞ്ചില്‍ മുഖം ചേര്‍ത്ത് കിടന്നു.

- നാലേക്കര്‍ പറമ്പും ഈ വലിയ തറവാടും ..... പെണ്ണെ ...

- നമുക്കിതൊക്കെ പോരെ.....?

- പോരാന്ന് .ഞാന്‍ പറഞ്ഞ്ഞ്ഞില്ലല്ലോ .

- ഇരുവരും പറയാത്ത ഒരു കാര്യമുണ്ട്.......... മനപ്പൂര്‍വ്വം...നടിക്കുന്ന കാര്യം .... ഒരു കുഞ്ഞ് മുഖം.... നമ്മുടെ ഈ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ കാവല്‍ക്കാരനായി .... അല്ല...അധിപനായി...

എന്റെ സ്വരത്തിലെ ശോകഛവി ശ്രദ്ദിച്ചുകൊണ്ടവള്‍ എണീറ്റിരുന്നു......വിഷയം മാറ്റി ......

- ചേട്ടാ ..പിന്നേയ്‌ ഞാനിന്നാ കാളക്കൂറ്റനെ കണ്ടു ...ചേട്ടന്റെ സഹപാഠിയുടെ...

- ഭാർഗ്ഗവന്റെയൊ ....?

- ഒരു മദയാനയെപ്പോലുണ്ട്. കണ്ടാല്‍ത്തന്നെയറിയാം അതിന്റെ കരുത്ത്

നെറ്റിയില്‍ ഐശ്വര്യമുള്ള വെളുത്ത കുറി ...ഹോ.....എന്തൊരു തടിയാ .....ഞാന്‍ പേടിച്ചു പോയി...എന്നാലും, എനിക്കെന്തോ അതിനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു ,

- അപ്പൊ,ഭാര്‍ഗ്ഗവനോടുള്ള വെറുപ്പ്‌ മാറിയോ ... ?


- ചെകുത്താന്‍ തന്നെയാ ...ആ ശക്തന്റെ ഉടമസ്ഥനാണല്ലോ..എന്ന ഒറ്റ കാരണം കൊണ്ട് മാത്രം നാം അവനെ വധിക്കാന്‍ വിധിക്കുന്നില്ല........!

അവള്‍ പോട്ടിച്ച്ചിരിച്ചു. ഞാനും.

നാല് ദിവസത്തിനു ശേഷമുള്ള പ്രഭാതത്തിനു മഞ്ഞു കൂടുതലയിരുന്നു.

കുളിരുമണിഞ്ഞ് തൊടിയിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍ .പിന്നിലെന്തോ ഒടിഞ്ഞു തകരുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് തിരിഞ്ഞുനോക്കി. വാലും പൊക്കിപ്പിടിച്ച് ,വളരെ വേഗത്തില്‍ ,ഭാര്‍ഗ്ഗവന്റെ കാള എന്റെ മുന്‍പില്‍ക്കൂടി,വളര്‍ന്ന് കിടക്കുന്ന മരച്ചിനി കമ്പുകള്‍ ചവുട്ടി മെതിച്ച് മുകളിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി.ഒരു നിമിഷം ഭയന്ന് നിന്നു.

വിള നാശത്തിന്റെ കാര്യം മനസ്സിനെ കലുഷമാക്കി.കാളക്ക് പുറകെ പാഞ്ഞു.രാത്രി, കാവലിനായി കെട്ടിയിരിക്കുന്ന പുരക്ക് സമീപം കാള നില്‍ക്കുന്നത്‌ കണ്ട്, വളര്‍ച്ച മുറ്റിയ ഒരു ചീനിക്കമ്പ് പൊട്ടിച്ചെടുത്ത് അതുനടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

കാവല്‍പ്പുരക്കുള്ളില്‍ അടക്കിയ ശീല്‍ക്കാര സ്വരം. ഒന്നെത്തിനോക്കി പെട്ടന്ന്‍ തല പിന്‍വലിച്ചു. തറവാട്ടിലെ അടുക്കള ജോലിക്കാരിയും ഭാര്‍ഗ്ഗവനുമായിരുന്നു അവിടെ..............അവരെ ശ്രദ്ധിച്ച്, ഇമയനക്കാതെ , വാലുച്ചലിപ്പിക്കാതെ. നില്‍ക്കുന്ന കാള....എങ്കിലും അതിന്റെ തുറിച്ച കണ്ണുകളുള്ള മുഖത്ത്‌ വന്യമായ എന്തോ ഒന്ന് ഞാന്‍ ദര്‍ശിച്ചു. ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ തിരിച്ച് നടന്നു. ഭാര്‍ഗ്ഗവന്റെയും കാളയുടേയും മുഖം ഒന്നാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

ഒരു തമാശയായിട്ടണ് സംഭവം മൈഥിലിയോട്‌ പറഞ്ഞത്.അവള്‍ രൊഷാകുലയായി. ജൊലിക്കാരിയെ പിരിച്ചയച്ചു .

- പെണ്ണുങ്ങളാണ് പുരുഷന്മാരെ ചീത്തയക്കുന്നത് ...? ഭാർഗ്ഗവൻ പാവമാണു. അവന്റെ രൂപം മത്രമാണ് വികൃതം ചേ...ചേ... അവന്റെ വികൃത രൂപത്തിനുമുൻപിൽ അവൾ എന്തിനു വിവസ്ത്രയാകാൻ പൊയി. കുരുത്തം കെട്ടവൾ......

രാത്രി കിടക്കയൊളം ഇതിനെക്കുരിച്ച് തന്നെയായിരുന്നു അവളുടെ സംസാരം.

പിന്നത്തെ ദിവസങ്ങളിൽ ഭാർഗ്ഗവനൊടുള്ള അവളുടെ ഭയം കുറഞ്ഞു വരുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി.അവന്റെ തുറിച്ച നോട്ടം കണ്ട് വീടിനുള്ളിലേക്ക് പോകുന്നത് മതിയാക്കി, അവനെ നോട്ടം കൊണ്ട്എതിരിട്ട് തുടങ്ങി.ഭാർഗ്ഗവൻ അവൾക്കൊരു സാ‍ധരണക്കാരനായി. പകരം അവളുടെ സംസാരത്തിൽ കാളക്കൂറ്റനു പ്രധാന്യം നൽകിയെങ്കിലും, പഴയതുപോലെ എന്നെ കുറ്റക്കാരനായി ചിത്രീകരിച്ച് തുടങ്ങി. കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതും, നഗരം വിട്ടുപോന്നതും, പണമുണ്ടാക്കാനറിയാത്തതും എന്റെകഴിവില്ലായ്മയായി പറഞ്ഞു അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഈറനണിഞ്ഞു. ഞാനവ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു.

വീടിന്റെ വിലയാധാരം നടത്താൻ നഗരത്തിലേക്ക് തിരിച്ച വഴിക്ക് ശകുനമായി കണ്ടത് ഭാർഗ്ഗവനെയായിരുന്നു. ലക്ഷണം..... ?.... അതെന്തൊ ആയിക്കോട്ടെ, എന്നൊട് പലതും പറഞ്ഞ് അവൻ കൂടെ നടന്നു.അവന്റെ വിനയവും, ബഹുമാനവും എന്റെ വലതു കരത്തെ പോക്കറ്റിലേക്ക് ചലിപ്പിച്ചു.

കയ്യിൽ തടഞ്ഞ നൂറ് രൂപാ നോട്ട് അവനു നൽകിയപ്പൊൾ വാങ്ങാൻ മടിച്ചു.

- വാങ്ങിച്ചൊ...... കാളക്ക് വല്ലതും വാങ്ങി കൊടുക്ക്...... പിന്നെ നീയും കാര്യമായി വല്ലതും വാങ്ങി കഴിച്ച് ശക്തി കൂട്ടിക്കോ......രൂപമതല്ലെങ്കിലും കാളയെപ്പോലെയാണല്ലൊ..... നീയും....!

എന്റെ വാക്കുകളുടെ ഗൂഡാർത്തം മനസ്സിലാക്കിയാണൊ..എന്തൊ അവൻ വലിയ ചിരിച്ച് രൂപയും വാങ്ങി നടന്നു.

വിചാരിച്ചതിലും നേരത്തേ വിലയാധാരം നടന്നു. ഗ്രാമത്തിൽ ബസ്സിറങ്ങിയപ്പോൾ മദ്ധ്യാഹ്നമായിരുന്നു. തറവാടും, അകത്തളത്തിൽ അമ്മയും ഉച്ചയുറക്കത്തിലായിരുന്നു.

വീടിനകത്തു മുഴുവനും തിരഞ്ഞിട്ടും മൈഥിലിയെ കണ്ടില്ല.കാട്ടു ചെമ്പകത്തിന്റെ മുന്നിലും, മുല്ലവല്ലിയുടെ ചാരത്തും,തൊടിയിലും തിരഞ്ഞു. മനസ്സിലൊരു നൊമ്പരം.അവൾക്കായി ഞാൻ ഇതുവരേയ്ക്കും ഒന്നും നൽകിയിട്ടില്ല. ഇനിയിപ്പൊൾ......എന്നെ.... വെറുത്ത്.....അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പൊയിരിക്കുമൊ...?

.....വെരുതെ........ അബദ്ധധാരണകൾ......!

കാവൽ മാടത്തിലേക്ക് നടന്നത് അവൾ, എന്റെ ഭാര്യ അവിടെ കാണും എന്ന ധാരണയൊടെയല്ലായിരുന്നു. എപ്പൊഴും സംഭവിക്കാറുള്ളതുപൊലെ എന്റെ ധാരണ തെറ്റി............ !

നോട്ടം പിൻ വലിക്കാൻപൊലും ശക്തിയില്ലാതെ, കാവൽമാടത്തിനു മുമ്പിൽ. ഞാൻ ശിലയായി. സംസാര ശേഷിയും. ശ്രവണശേഷിയും നശിച്ച് ദർശനശേഷി മാത്രമുള്ള ക്രിഷ്ണശില.......!

പെട്ടെന്ന്, പിന്നിലെന്തൊ തകർന്നടിയുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. വാലുയർത്തി, കാതുകൾ കൂർപ്പിച്ച്, കാറ്റിന്റെ വേഗതയിൽ, കയറ്റം കയറി വന്നു നിൽക്കുന്ന വന്യമായ മുഖഭാവമുള്ള ശക്തനായ കാള.........

ഭാർഗ്ഗവന്റെവിത്തുകാള.......

ശീൽക്കാര ശബ്ദം പടഹധ്വൊനിയായി മുഴങ്ങുന്ന കാവൽ‌പ്പുരക്കുള്ളിലേക്ക് തറപ്പിച്ച് നോക്കിക്കോണ്ട് അത് ഇമ വെട്ടാതെ, കണ്ണ് തുറിപ്പിച്ച് നിന്നു.........

*
ശബ്ദരേഖ (Audio)

വിഷയവിവരം


ഫീച്ചര്‍
അനുഭവം
അഭിമുഖം
എന്റെ കേരളം
കഥ
കഥകളി
കവിത
കായികം
കോടതിക്കഥകള്‍
കൗതുകം
ചലച്ചിത്രം
നർമ്മം
നിയമം
പട്ടാളക്കഥകള്‍
പ്രവാസം
പുസ്തകലോകം
പാചകം
മിനിക്കഥ
മിനികവിത
മീഡിയ
യാത്രാവിവരണം
ലേഖനം
വർത്തമാനം
വാണിജ്യം
വിവര്‍ത്തനം
ശാസ്ത്രം
സംഗീതം
സംസ്കാരികം
സാങ്കേതിക വിദ്യ
കുടുംബപംക്തി
കാർട്ടൂൺ
നിങ്ങളുടെ കത്തുകൾ
നിരൂപണം
പ്രത്യേകപംക്തി
മുഖപ്രസംഗം
സ്ഥിരപംക്തി
നോവൽ
ബാലപംക്തി
ആത്മീയം
ചിത്രരചന