കവിത

വയസ്സായാൽ

സി. എം. രാജന്‍
വയസ്സായാൽ പണ്ടു വാനപ്രസ്ഥം.
നാടും വീടും കാട്.

ബന്ധുരവും അല്ലാത്തതുമായ ബന്ധബന്ധനങ്ങളെല്ലാം വിട്ട്
മരിച്ചവരെ മറവുചെയ്യാൻ മരിച്ചവർക്ക് വിട്ട്
കെട്ടും ഭാണ്ഡവുമില്ലാതെ
ശിവനേയെന്നു വിളിച്ച്
കാശിക്കു കൈവീശിയൊരു പോക്ക്;
കരിയില പോലെ
കാറ്റിൽപ്പറന്നും മഴയിൽ നനഞ്ഞും.

അതു പണ്ട്.
ഇന്ന്
വയസ്സായാൽ വൃദ്ധസദനം.
ബന്ധുക്കൾ കൈവിട്ടാലും
ബന്ധുരാബന്ധുരസ്മരണകളയവിറക്കി
എങ്ങുമെങ്ങും പോകാതെ
മണ്ണാങ്കട്ട പോലെ
കാറ്റിൽപ്പൊടിഞ്ഞും
മഴയിൽക്കുതിർന്നും

*

ബ്ലോഗിലേക്ക്......