നോവൽ

വഴിയമ്പലം - 5

അമ്പഴയ്ക്കാട്ട് ശങ്കരൻ
കൈ കഴുകി മുറിയിൽ കയറി ലൈറ്റണച്ച്‌ കൈ പിണച്ചുവെച്ച്‌ കട്ടിലിൽ മലർന്ന്‌ കിടന്നു. നിലാവിൽ ജനൽക്കമ്പികളുടെ നിഴൽ മുറിയിൽ തെളിഞ്ഞ്‌ കിടന്നിരുന്നു. ഗ്രാഫ്‌ പേപ്പറിലെ വീതി കൂടിയ വരകൾ പോലെ.

പറന്ന്‌ നിലത്ത്‌ വീണ മീനയുടെ കത്ത്‌ അലസമായൊന്ന്‌ നോക്കി. മാലിനിയും ഒരു തുണ്ട്‌ കടലാസ്സിലെഴുതി അതിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്‌. അവർ എവിടെവെച്ചാണ്‌ കണ്ടുമുട്ടിയതെന്നെഴുതിയിട്ടില്ല.

എന്നും ആശ്വാസം തേടിയെത്തിയിരുന്നത്‌ അവരുടെ സമീപത്തായിരുന്നു. കോഴ്സ്‌ കഴിഞ്ഞ്‌ പോയ ശേഷവും അവർ എഴുത്തിലൂടെ ആശ്വാസം പകരുന്നു. അവർക്കതല്ലെ കഴിയൂ.

- ശ്യാം നാം ചെയ്യുന്നത്‌ തെറ്റല്ലെ

നെഞ്ചോട്‌ ചേർത്ത്‌ ഇറുകെ പൂണർന്ന്‌ മാലിനിയുടെ സമൃദ്ധമായ മാറിൽ കൈവിരലുകൾക്കൊണ്ട്‌ പരതി. അടിവയറിന്റെ നനുത്ത മടക്കുഅകളിൽ വിരലുകളോടുമ്പോൾ നേരിയ വൈദ്യുതി പ്രവാഹം. കനത്ത നിതംബത്തിൽ അമരുന്ന ശരീരഭാഗങ്ങളുടെ ചൂടും, വീർപ്പുമുട്ടിക്കുന്ന വിയർപ്പിന്റെ മണവും അവളെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചിരിക്കണം. മുഖം തിരച്ച്‌ തുടുത്ത മുഖവുമയി മാലിനി നീങ്ങിയിരുന്നു.

- തെറ്റിനെക്കുറിച്ച്‌ നീ എന്തിന്‌ ചിന്തിക്കുന്നു. നമുക്ക്‌ തോന്നുന്നതെന്തോ അതാണ്‌ ശരി.

- ഇവളിപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാണ്‌. നല്ല മൂഡയിരുന്നു. അത്‌ നശിപ്പിച്ചു.

മീന പരിഭവത്തോടെ പറഞ്ഞു. ഓർക്കാനറക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ. വളരെ വർഷങ്ങൾക്ക്‌ മുമ്പ്‌ നടന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു. കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തിൽ. അതെ കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തിൽ തന്നെ. അന്ന്‌ താനെവിടെയായിരുന്നു.

ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക്‌ നോക്കി. ഒഴുകുന്ന മേഘങ്ങൾ ചന്ദ്രനെ മറയ്‌ക്കുന്നു. നിലാവ്‌ മങ്ങുന്നു.

അദ്ധ്യയനവർഷത്തിന്റെ ആരംഭനാളുകൾ. വിശാലമായ കാമ്പസ്സിൽ അവിടവിടെയായി ഉയർന്നുനില്‌ക്കുന്ന കെട്ടിടങ്ങൾക്ക്‌ പിന്നിൽ വൻവൃക്ഷങ്ങളും കുറ്റിക്കാടുകളും നിറഞ്ഞ ഊട്ടി. തലമുറകളായി കോളേജിലെ കാമിതാക്കൾ അറിഞ്ഞുനല്‌കി അന്വർത്ഥമാക്കിയ ബപേര്‌. കൊക്കുരുമ്മി പ്രണയിക്കുന്ന ഇണപക്ഷികൾ വൃക്ഷകൊമ്പുകളിലും, പഞ്ചാരവാക്കുകളിൽ മയങ്ങിയ കൗമാരക്കാർ താഴെയും.

ആരും ശല്ല്യപ്പെടുത്താനില്ലെന്ന്‌ കരുതി അകലെ ഒരു വടവൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഇരുന്നു. പുകയില കുത്തിക്കളഞ്ഞ്‌ ചുരുട്ടിയെടുടത്ത ബീഡി വലിച്ച്‌ പുകചുരൂളുകളാശ്വസിച്ച്‌ ഇരിക്കുകയയിരുന്നു.

- ഏയ്‌ മിസ്‌റ്റർ

മുന്നിൽ വന്ന്‌ ഒച്ചയിടുന്ന രണ്ടു പെൺകുട്ടികൾ. മരത്തിന്‌ പിന്നിൽ അവരുള്ളത്‌ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

- എന്താ ചെവി കേൾക്കില്ലെ. താനത്‌ കളഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ പ്രിൻസിപ്പലിന്‌ റിപ്പോർട്ട്‌ ചെയ്യും.

അവഗണിച്ചപ്പോൾ അവരുടെ അരിശം കൂടിയതറിഞ്ഞു. ആണും പെണ്ണും അലയേണ്ടിടത്തെ സുന്ദരികളായ രണ്ട്‌ പെൺകുട്ടികളുടെ അസ്വാഭാവികത ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു അപ്പോൾ.

- ഫസ്‌റ്റിയറാണല്ലെ. കണ്ട്‌ പരിചയമില്ല. ഈ വക ഏർപ്പടുകളൊന്നും അത്ര നല്ലതിനല്ല.

അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തി.

- ഞാൻ......

എന്തുപറയണമെന്നറയതെ ഒരു നിമിഷം വാക്കുകൾ ഉരണ്ടുകളിച്ചു.

- നോ എക്സപ്ലനേഷൻ. എന്താ പേര്‌

- ശ്യാംകുമാർ

- ഏതാ മെയിൻ

- മലയാളം

- ഞാൻ വിചരിച്ചു ഫിലോസഫി ആയിരിക്കുമെന്ന്‌

കളിയാക്കിയതാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും മറുപടി പറയണമെന്ന്‌ തോന്നിയില്ല.

- എന്റെ പേര്‌ മീന. ഇവൾ മാലിനി. ഞങ്ങൾ ഫൈനൽ ഹിസ്‌റ്ററീലാ.

അപ്പോൾ ചേച്ചിമാരാണ്‌. ഭയപ്പെടേണ്ട ഒന്നും ഇല്ലെന്ന്‌ പിന്നീടാണ്‌ മനസ്സിലായത്‌.

- ഇതിന്റെ മണം ഞങ്ങൾക്ക്‌ പിടിക്കില്ല. സിഗരറ്റ്‌ വലിച്ചോ, അത്‌ ഞങ്ങൾക്കിഷ്ടാ.

ഇവർ വഴക്കിനാണ്‌ ഭാവമെങ്കിൽ വലഞ്ഞുപോയേനെ. സ്നേഹത്തോടെയുള്ള വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ സമാധാനമായി.

അവരുടെ ഈ സ്നേഹമാണ്‌ വൈകൃതങ്ങളിൽ വഴുതിവീഴാൻ കാരണമായത്‌. ആ തെറ്റുകൾ എന്നും ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഇഷ്ടമായിരുന്നു എന്നതിനേക്കാൾ അടിമയായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ഇല്ലാത്ത പിറന്നാളിന്റെ ക്ഷണത്തിന്‌ മറവിൽ ആദ്യമായി ആസ്വദിച്ച കാമത്തിന്റെ ഒടുവിൽ ബതളർന്നുവീണത്‌ മാത്രം ഓർമ്മയുണ്ട്‌. പരിചരിക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം അവരും തളർന്നിരുന്നു. പിന്നീട്‌ പലവിധ പേരുകളിലൂം രൂപങ്ങളിലും വരുന്ന ലഹരിയുടെയും കാമത്തിന്റെയും എത്രയോ പകലുകൾ. പോക്കുവെയിലിനുമുമ്പെ വിടരുന്ന നാലുമണിപൂവുകൾ.

- പ്രിയപ്പെട്ട ശ്യാം. എനിക്കൊരു കുഞ്ഞ്‌ പിറന്നു. ഒരു സുന്ദരിക്കുട്ടി. അവൾക്കെന്താണ്‌ പേരിടേണ്ടതെന്ന്‌ എഴുതുമല്ലോ. നീയിപ്പോ വലിയ നേതാവല്ലെ. ഈ ഭാഗത്തൊക്കെ വരുമ്പോൾ വീട്ടിൽ കയറിയാൽ കുറച്ചിലൊന്നുമില്ല. ആളോട്‌ നിന്നെക്കുറിച്ച്‌ ഞാനെല്ലാം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌.

എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടത്രെ. എല്ലാം പറയാൻ നിനക്ക്‌ കഴിയുമോ. മറുപടി എഴുതണം.

- ഞാനാകെ മാറിയിരിക്കുന്നു. മനസ്സും ദേഹവും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തവിധം മാറിയിരിക്കുന്നു.

അപ്പോൾ ഇന്നലെ... അത്‌ വേണ്ട. അതെഴുതിയാൽ അവർക്ക്‌ വിഷമം തോന്നിയേക്കും.

കഴിഞ്ഞ ഒന്ന്‌ രണ്ട്‌ വർഷങ്ങൾ അതിശയിപ്പിക്കുന്ന മാറ്റം സമ്മാനിച്ചാണ്‌ കടന്നു പോയത്‌. പഴയ കഥകൾ രാഘവന്‌ പൂർണ്ണമായും അറിയാം. കുറെയൊക്കെ വിഷ്ണുവിനുമറിയും. മീനയെയൂം മാലിനിയെയും കാണണമെന്നുപോലും ഒരിക്കൽ അവർ പറയുകയുണ്ടായി.

- നീ സ്വയം തിരുത്താൻ തയ്യാറുണ്ടോ എന്നതാണ്‌ പ്രശ്നം. അവര്‌ കോഴ്സ്‌ കഴിഞ്ഞുപോയി. കഴിഞ്ഞതിനെ കുറിച്ച്‌ വിഷമിച്ചിട്ട്‌ കാര്യമില്ല.

ലക്ഷ്യമില്ലാതെ നടന്നിരുന്ന കാലത്ത്‌ സംഘടനയുമായി അടുപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു രാഘവൻ.

- നിന്നെക്കുറിച്ച്‌ ഒരു ബാഡ്‌ ഇപ്രഷൻ ഉണ്ടെന്നുള്ളത്‌ ശരിയാണ്‌. അതുകൊണ്ട്‌ തന്നെ നിന്നെ എല്ലാവരും അറിയുകയും ചെയ്യും.

സംഘടനയുമായി ബന്ധപ്പെടാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ലെങ്കിലും സ്വഭാവങ്ങൾ മാറ്റിത്തീർക്കാൻ അതൊരുപകരണമായിത്തീരുമെന്ന്‌ വിഷ്ണു അന്നേ മനസ്സിലാക്കിയെന്ന്‌ തോന്നുന്നു.

- നിന്റെ ചിന്താഗതി ആകെ മാറേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. സം ഘടനയിൽ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ ചുറ്റുമുള്ളവരെ ബകുറച്ചൊക്കെ ബഹുമാനിക്കേണ്ടിവരും. സമൂഹത്തെ പാടെ നിഷേധിച്ചുകൊണ്ട്‌ വ്യക്തിക്ക്‌ നിലനില്പില്ലെന്നർത്ഥം.

രാഘവൻ തലച്ചോറ്‌ ശുദ്ധീകരിക്കുകയായിരുന്നു.

- മനഃസ്സാക്ഷിക്ക്‌ അനുസരിച്ച്‌ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന്‌ ന്യായീകരിക്കമെങ്കിലും ചുറ്റുപാടുകളിൽ നിന്നും വിട്ടുനില്‌ക്കുക സദ്ധ്യമല്ല. അതുകൊണ്ട്‌ തന്നെ വ്യക്തിക്ക്‌ സാമൂഹ്യയാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾക്ക്‌ വിധേയമാകതെയൂം.

അർത്ഥം നിറഞ്ഞ അളന്ന്‌ മുറിച്ച വാക്കുകൾ.

- വിഷ്ണു പറഞ്ഞ പോലെ നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ചീത്ത അഭിപ്രായം നല്ല പ്രവർത്തികളിലൂടെ തിരുത്തണം. തിരുത്താൻ കഴിയാത്ത ഭൂതകാലമൊന്നുമല്ല നിനക്കുള്ളത്‌.

എത്ര വേഗമാണെല്ലാം മാറിമറിഞ്ഞത്‌. തിരുത്താൻ കഴിയാത്ത തെറ്റുകളില്ലെന്ന്‌ രാഘവനും വിഷ്ണുവും തെളിയിച്ചുതന്നു. കഴിഞ്ഞവർഷം രാഘവനൊടൊപ്പം ജനറൽ സീറ്റിൽ ജയിച്ചെങ്കിലൂം ജില്ലയിൽ ഭൂരിപക്ഷം നഷ്ടപ്പെട്ട ഏകകോളേജായി മാറിയതിൽ ദുഃഖം തോന്നി.

ഉണർന്ന്‌ പ്രവർത്തിക്കേണ്ട സമയമായിരുന്നു. അത്‌ ബൊദ്ധ്യപ്പെടുത്തുകയാണ്‌ തെരഞ്ഞെടുപ്പ്‌ ഫലം ചെയ്തത്‌. യൂണിറ്റ്‌ സമ്മേളനത്തോടെ സെക്രട്ടറിയായി. ഏരിയ സെക്രട്ടറിയായ രാഘവന്റെ സഹായവും വിഷ്ണുവിന്റെ അനുഗ്രഹവുംകൂടിയായപ്പോൾ എല്ലാം തികഞ്ഞു. പിന്നീട്‌ വിതച്ചെതെല്ലാം നൂറ്‌ മേനി കൊയ്യാൻ വേണ്ട തന്നെയായിരുന്നു.

പക്ഷെ അതെല്ലാം ഇന്നലയോടെ......

എഴുന്നേറ്റ്‌ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക്‌ നോക്കി. നിലാവ്‌ നല്ലവണ്ണം തെളിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഉരുണ്ടുകൂടിയിരുന്ന മേഘങ്ങൾ അല്പം അയഞ്ഞ മട്ടുണ്ട്‌. മങ്ങിയ നിലാവിൽ നിഴലുകളായി മാറിയ കെട്ടിടങ്ങൾ. ഇതിനിടയിപ്പെട്ട്‌ ഇടിഞ്ഞു തകരാതിരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു. ഉറങ്ങിയ നഗരവും മൃതിയടഞ്ഞ കുറെ സ്വപ്നങ്ങളും. അനാവശ്യമായ ഉൽക്കണ്‌ഠ സാധാരണമല്ല. എന്നാലിന്ന്‌ ഒരു പ്രത്യേക ദിവസമാണെന്ന്‌ തോന്നുന്നു.

കിടക്ക നിവർത്തി ബെഡ്‌ ഷീറ്റ്‌ വിരിച്ച്‌ വിളക്കണച്ചു. കിടന്നുകൊണ്ട്‌ പുറത്തേക്ക്‌ നോക്കിയപ്പോൾ നിലാവിന്‌ ബകൂടുതൽ വെളിച്ചമുള്ളതായി തോന്നി. പിന്നീട്‌ സാവധാനത്തിൽ ഇരുളുന്നതായും.

കരകവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന നദി. എങ്ങിനെയാണ്‌ അക്കരെയെത്തുക. ഒരൊറ്റ വഞ്ചിയില്ല. നല്ല വെയിലുണ്ടെങ്കിലും ചൂടനുഭവപ്പെടുന്നില്ല. പക്ഷെ തൊണ്ട വരളുന്നല്ലോ. നല്ല ദാഹം തോന്നുന്നു. കുറച്ച്‌ വെള്ളം കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ.

പെട്ടന്നെങ്ങിനെയാണ്‌ സന്ധ്യയായതും ഇരുട്ടിയതും. തണുത്ത കാറ്റു വീശുന്നു. വല്ലാതെ കുളിരുന്നു. സാരമില്ല. കുറച്ചകലെ ഒരു തീക്കുണ്ഡം കാണുന്നുണ്ട്‌. അവിടെ ചെന്നാൽ തീകായാമെന്ന്‌ തോന്നുന്നു. എന്നാൽ നടക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഇരു കാലുകളും ഒരു പാറക്കല്ലിനോട്‌ ചേർത്ത്‌ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. വേച്ചവേച്ച്‌ നടന്നു. തീയ്യിനടുത്ത്‌ എത്തുന്തോറും തണുപ്പ്‌ കുറഞ്ഞുവരുന്നു.

അവിടെ ചില നിഴലുകൽ കാണുന്നു. ആരോ ഉറക്കെ കരയുന്നു. ഒരു സ്ര്തീയുടെ കരച്ചിലാണ്‌ കേൾക്കുന്നത്‌. ആരോ ഒരാൾ അവരെ അടിക്കുന്നു. അടുത്ത്‌ നില്‌ക്കുന്ന മറ്റൊരു സ്ര്തീ അത്‌ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു.

അയ്യോ...അമ്മേ

അതമ്മയാണ്‌. ആരാണ്‌ അമ്മയെ അടിക്കുന്നത്‌. അമ്മക്കെന്നാണ്‌ വസൂരി വന്നത്‌. അമ്മയുടെ മുഖത്ത്‌ വസൂരിക്കലകൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ.

“സർ.....”

വാതില്‌ക്കൽ മുട്ടുന്നുണ്ടല്ലോ. അച്ഛനായിരിക്കും. വീണ്ടും വീണ്ടും മുട്ട്‌ കേൾക്കുന്നു. അച്ഛനെന്തിനാണ്‌ ഇവിടെ വന്നത്‌.

“സർ........”

ഞെട്ടിയുണർന്ന്‌ വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ വാച്ചർ ദാസൻ.

“ഉറക്കെ ഒരു കരച്ചിൽ കേട്ടു. സാറിന്റെ മുറിന്നാന്ന്‌ തോന്നി. അതോണ്ടാ വതിലില്‌ മുട്ടീത്‌. സാറിനെന്തെങ്കിലും....വല്ല വെള്ളോ മറ്റോ...”

കിതപ്പ്‌ മാറി ശാസ്വോച്ഛാസം സാധാരണയാവാൻ സമയമെടുത്തു.

“ഒന്നൂല്യ. ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടൂ. കുറച്ച്‌ വെള്ളം കിട്ട്യാൽ നന്നായിരുന്നു.“

”ഇപ്പോ കൊണ്ടുവരാം.“

ദാസൻ ആശ്വാസത്തോടെ തിരിഞ്ഞുനടന്നു.

*
ബ്ലോഗിലേക്ക്......